دوربين‌هاي لرزش‌گير

محو‌شدگي عكس‌هايي كه با دوربين‌هاي ديجيتال گرفته مي‌شوند، معمولاً در دو حالت احتمال وقوع بيشتري پيدا مي‌كنند: اول، در محيط‌هاي كم‌نور و دوم، هنگامي كه با استفاده از لنز زوم دوربين‌هاي زوم بالا تا حد ممكن روي فواصل دور زوم كنيد. اما چرا اين اتفاق مي‌افتد؟ هنگامي كه در محيط‌هاي كم‌نور عكاسي مي‌كنيد، دوربين شما براي جبران نور كم محيط، به صورت خودكار سرعت پايين‌تري را براي شاتر انتخاب مي‌كند تا نور بيشتري وارد دوربين شود.

بنابراين لازم است زمان طولاني‌تري دوربين را به صورت ثابت در دست نگه داريد (كه اغلب اين كار را نمي‌كنيد!). همچنين هنگامي كه براي بزرگ‌ كردن يك سوژه روي آن زوم مي‌كنيد، هر لرزش خفيف در دستان شما هم به همان نسبت بزرگ‌تر مي‌شود. طوري كه هنگامي كه با زوم بالاتر از هفت يا هشت برابر مي‌خواهيد عكس بگيريد، عملاً پيدا كردن سوژه‌هاي متحرك در كادر تصوير غير‌ممكن مي‌شود! بنابراين بايد در اين حالت دوربين را بسيار محكم در دست بگيريد و نفستان را حبس كنيد تا حداقل لرزش را به آن وارد كنيد.

يك قانون كلي درباره عكاسي با دوربين‌هاي زوم بالا اين است كه هميشه بايد سرعت عكسبرداري را طوري انتخاب كنيد كه از <معكوس فاصله كانوني> لنز‌تان بيشتر شود. به طور مثال، اگر با دوربيني عكس مي‌گيريد كه فاصله كانوني لنز آن سيصد است و مي‌خواهيد عكستان كاملاً واضح بيفتد، بايد سرعت شاتر دوربين را سريع‌تر از 300/‌1 ثانيه انتخاب كنيد؟ اما اين فاصله كانوني را از كجا پيدا كنيد؟ اين اعداد در حقيقت همان ضرايب بزرگ‌نمايي هستند كه كنار لنز دوربينتان نوشته شده‌اند.
 
مثلاً وقتي مهدي طباطبايي مي‌گويد لنز دوربين Canon PowerShot TX1 داراي زوم ده برابر و فاصله كانوني 39 تا 390 ميلي‌متر است، يعني وقتي اين دوربين را خريديد و در هنگام عكسبرداري تا آخرين حد ممكن لنز آن را جلو برديد، فاصله كانوني لنز در آخرين وضعيت زوم خود 390 ميلي‌متر است و شما بايد مثلاً حداقل سرعت 400/‌‌1 ثانيه را انتخاب كنيد تا عكس‌هايتان محو نشود و نامه ننويسيد به مجله كه دوربيني كه شما معرفي كرديد، عكس‌هايش محو مي‌شود!

با اين حال فرض كنيم مجبوريد كه سرعت شاتر را پايين‌تر بياوريد. مثلاً در حال عكسبرداري از قله يك كوه هستيد و آفتاب در حال غروب كردن است. فرض كنيد دوربين شما نشان مي‌دهد كه سرعت دوربين را نبايد سريع‌تر از 60/‌1 ثانيه تنظيم كنيد؛ زيرا عكس‌ها تيره مي‌شوند. حالا بايد بين عكس‌هاي محو  قله كوه يا عكس‌هاي تيره يكي را انتخاب كنيد.

راه حل سوم در اين هنگام، استفاده از يك سه پايه است. در شماره‌هاي قبل به اندازه كافي درباره انواع سه‌پايه، قيمت و بسياري از مشخصات ديگر آن‌ها صحبت كرديم. پس سراغ راه حل چهارم مي‌رويم. قابليت Stabilization يا ثابت‌كننده مي‌تواند لرزش‌هاي دست شما را تا حد زيادي برطرف كند. البته نبايد فكر كنيد كه اين قابليت اسم دو تا دست الكترونيكي است كه از دوربين بيرون مي‌آيد و دست‌هاي شما را نگه مي‌دارد تا نلرزند، بلكه نام يك فناوري پيشرفته در حسگر‌هاي حساس به لرزش است كه روي يك ژيروسكوپ يا گردش‌نما قرار دارند.
 
اين حسگر‌ها مي‌توانند جهت لرزش دست شما را تشخيص دهند و دقيقاً حسگر را با همان سرعت و در جهت مخالف لرزش حركت دهند. بدين ترتيب لرزش وارد شده به دوربين، خنثي مي‌شود. البته اين قابليت در دوربين‌هاي مختلف هم براي لرزش دادن حسگر دوربين و هم براي لرزش دادن اجزاي دروني لنز‌ ارائه شده‌اند كه اساس كار هر دوي آن‌ها يكي است. مثل قابليت Mega Optical Image stabilization) Mega OIS) در دوربين‌هاي پاناسونيك، قابليت Vibration Reduction) VR) درلنزهاي نيكون و قابليت Image Stabilization در دوربين‌هاي كانن سري IS.
 
اما در بعضي از دوربين‌ها تنها روي حسگر از اين قابليت استفاده شده است. مثلاً سيستم Anti-Shake در دوربين‌هاي كونيكا مينولتا (كه ديگر وارد بازار نمي‌شوند) نيز از همين دست بود كه نمونه‌هاي موفق‌تري از آن را روي دوربين DSLR شركت سوني، Alpha 100 نيز مي‌بينيم.

دقت داشته باشيد كه اصلاً  تصور نكنيد كه با روشن كردن قابليت ثابت كننده تصوير در حال سواركاري روي اسب هم مي‌توانيد با نهايت زوم دوربينتان عكاسي كنيد! اين قابليت تنها به عنوان يك روش كمكي براي كاهش و نه حذف كامل محو شدگي تصوير به كار مي‌رود. مثلاً مي‌توانيد با استفاده از آن در هواي گرگ و ميش صبح در كنار نور قوي فلاش، عكس‌هاي واضحي بگيريد يا مثلاً اگر به دشت و بيابان رفتيد و تصميم داشتيد از حيواناتي در دوردست عكس بگيريد، مي‌توانيد سرعت‌هاي نسبتاً پايين‌تري را در حد دو يا سه گام پايين‌تر انتخاب كنيد (و در نتيجه ديافراگم دوربين را بازتر كنيد و عمق ميدان عكس را افزايش دهيد). فرضاً اگر طبق محاسبات گفته شده مجبوريد سرعت 1000/‌‌1 ثانيه را انتخاب كنيد، (مثلاً در مورد عكاسي با همين دوربين 18X پاناسونيك كه تازه به بازار آمده است) مي‌توانيد سرعت را تا 250/‌1 يا برخي اوقات تا 125/‌1 ثانيه نيز كاهش دهيد.

حالا حتماً مي‌خواهيد بدانيد چه دوربين‌هايي از اين قابليت استفاده مي‌كنند؟ در اينجا پنج دوربين برتر سال گذشته (از نظر قابليت لرزش‌گير) را معرفي مي‌كنيم. البته قيمت هم در اين رتبه‌بندي به عنوان يك عامل خيلي تعيين‌كننده (حتي مهم‌تر از خود دوربين) لحاظ شده است:

Canon Digital IXUS 850 IS
 
< مزايا: فاصله كانوني مناسب براي لنز، سرعت عمل بالا، ثابت كننده تصوير به صورت نوري، طراحي زيبا.

< معايب: كنترل‌كننده‌هاي دستي آن كم هستند، عكس‌ها در حساسيت 1600 داراي نويز بسيار زياد و تقريبا غير قابل استفاده‌اند.

< اين دوربين را بخرم؟  دوربين بسيار باريك و شيك ساخته شده است و امكان عكس‌برداري با زاويه‌هاي باز را هم دارد.
 
يعني به سادگي مي‌توانيد در يك اتاق از دوستانتان عكس دسته جمعي بگيريد. كيفيت عكس‌هاي آن خيلي خوب است و در حد يك دوربين Point-and-Shoot (همين دوربين‌هاي بي‌سوادي كه هيچ دانش قبلي لازم ندارد) بسيار سريع است و شما را بي‌خودي معطل پردازش‌هاي وقت‌گير نمي‌كند.

  Canon PowerShot S3 IS
< مزايا: طراحي عالي بدنه، زوم 18X لنز به همراه ثابت‌كننده تصوير، سرعت عمل بالا، عكاسي پي‌درپي نامحدود با سرعت 5/1 فريم در هر ثانيه، قابليت Super Macro تا حداقل فاصله صفر سانتي‌متر، و نيز امكان استفاده از باتري‌هايAA  يا همان باتري قلمي‌هاي معمولي.

< معايب LCD: كوچك دو اينچي، عدم پشتيباني از قابليت فايل‌هاي خام يا RAW، عكس‌هاي غير قابل استفاده در حساسيت ISO 800.

< اين دوربين را بخرم؟ همانند دوربين‌هاي همتاي سري قبل خود، زوم 12X به همراه سرعت عمل بالاي دوربين از آن چيز‌هايي است كه طرفداران عكاسي از فواصل دور را بسيار راضي مي‌كند.

  Panasonic Lumix DMC-FX01
< مزايا: لنز زاويه باز (28‌‌ميلي‌متري)، قابليت فيلم‌برداري عريض با سرعت ضبط سي فريم در ثانيه، قابليت لرزش‌گير دوگانه، LCD واضح با زاويه نمايش باز، استفاده از همان باتري و شارژري كه مدل‌هاي FX9 و FX8 استفاده مي‌كنند.

< معايب: عدم ارائه قابليت‌هاي تنظيم دستي و نيز فقدان منظره‌ياب نوري، اعوجاج تصوير در عكس‌هاي زاويه باز، رگه‌هاي بنفش و اختلاط رنگي در كنتراست‌هاي شديد نور و سايه، عدم توانايي تنظيم حساسيت مناسب در هنگام استفاده از مد High Sensitivity يا حساسيت بسيار بالا.

< اين دوربين را بخرم؟ كار‌ايي دوربين و نيز سرعت عمل آن در حد مدل‌هاي قبل از خود در همين سري است، اما كيفيت تصاوير آن، كمتر از چيزي است كه از دوربيني در اين كلاس انتظار مي‌رود.

 
Sony Cyber-shot DSC-T50

< مزايا: ثابت كننده نوري، كيفيت بسيار خوب عكس‌ها، حافظه داخلي 56 مگابايت.

< معايب: ديافراگم كند دوربين كه حداكثر تا F3.5 هم باز مي‌شود. كنترل كننده‌هاي دستگاه به شدت وابسته به استفاده از قابليت لمسي صفحه‌نمايش است.

< اين دوربين را بخرم؟ امكانات اين دوربين بسيار بيشتر از DSC-T30 است، اما يك صفحه‌نمايش لمسي را به آن اضافه كرده‌اند كه كاربران نا‌آشنا را كمي به زحمت مي‌اندازد.

  Sony Cyber-shot DSC-T10

< مزايا: ابعاد بسيار جمع و جور، ثابت كنده تصوير قوي، سرعت عمل بالا.

< معايب: سرعت عملكرد لنز كُند است و در ديافراگم F3.5 با فاصله كانوني 38 ميلي‌متر چندان وايد نيست.

< اين دوربين را بخرم؟ قيافه دوربين با توجه به طراحي كوچك و رنگ‌هاي مختلفي كه دارد، بسيار شيك است. كيفيت عكس هاي آن نيز در حد دوربين خانگي بسيار خوب است.
  
نویسنده : parviz ; ساعت ۱۱:۳٠ ‎ب.ظ روز سه‌شنبه ٥ تیر ،۱۳۸٦